عفونت چشم | علت، علائم و انواع

عفونت چشم یکی از بیماری‌های شایع است که احتمال بروز آن در هر سنی وجود دارد. این عفونت‌ زمانی اتفاق می‌افتند که باکتری‌ها، ویروس‌ها یا قارچ‌های مضر به بافت‌های ظریف چشم حمله می‌کنند و علائمی مانند قرمزی، خارش، درد، ترشحات و تاری دید را در به وجود می‌آورند. در حالی که برخی از عفونت‌ها خود به خود برطرف می‌شوند، برخی دیگر نیاز به مراقبت پزشکی دارند. در این نوشته، در خصوص، علت عفونت، علائم و انواع صحبت می‌کنیم.

عفونت چشم

14 علت عفونت چشم

1.  ویروس، باکتری، قارچ یا انگل: عفونت‌های چشمی می‌توانند توسط میکروارگانیسم‌های مختلفی مانند ویروس ها (مانند ویروس هرپس سیمپلکس، آدنوویروس)، باکتری‌ها (مانند استافیلوکوک، استرپتوکوک)، قارچ ها (مانند کاندیدا، آسپرژیلوس) یا انگل‌ها (مانند آکانتامبا) ایجاد شوند. این پاتوژن‌ها یا عوامل بیماری‌زا می‌توانند از طریق تماس مستقیم، انتقال از طریق هوا یا اشیاء آلوده مانند حوله یا لنز وارد چشم شوند.

2.  عدم رعایت بهداشت چشم:  عدم رعایت بهداشت مناسب چشم، مانند نشستن دست‌ها قبل از دست زدن به چشم یا به اشتراک گذاشتن وسایل شخصی مانند حوله یا قطره چشم، می‌تواند خطر عفونت‌های چشمی را افزایش دهد. با رعایت نکردن بهداشت باکتری‌ها و ویروس‌ها از دست یا اشیاء آلوده به چشم منتقل شده و منجر به عفونت می‌شوند.

3. مالیدن چشم ها با دست‌های کثیف: مالیدن چشم‌ها با دست‌های کثیف و شسته نشده موجب وارد شدن میکروارگانیسم‌های مضر به چشم و عفونت آن می‌شود.

4. سیستم ایمنی ضعیف: سیستم ایمنی ضعیف به دلیل عوامل مختلف مانند دیابت،    HIV/AIDS یا برخی داروها، می تواند افراد را مستعد ابتلا به عفونت های چشمی کند. سیستم ایمنی نقش مهمی در مبارزه با عفونت ایفا می کند و سیستم ایمنی ضعیف می‌تواند خطر و شدت عفونت‌های چشمی را افزایش دهد.

5. زخم یا جراحت: هر گونه آسیب یا ضربه به چشم می‌تواند عامل ورود باکتری‌ها یا سایر عوامل بیماری زا به چشم باشد. برای جلوگیری از عفونت و عوارض آن، ضروری است که در صورت  هر گونه آسیب چشمی  به پزشک مراجعه کنید.

6. جراحی: جراحی‌های چشم، از جمله لیزیک، جراحی آب مروارید یا هر عمل دیگری که چشم را درگیر می کند، خطر احتمالی عفونت را به همراه دارد ( احتمال بروز عفونت در اثر جراحی نادر است). رعایت دقیق دستورالعمل‌های مراقبتی پس از عمل احتمال بروز این نوع از عفونت را به حداقل می‌رساند.

7. تماس با مواد شیمیایی یا مواد مضر: قرار گرفتن چشم در معرض مواد شیمیایی، محرک یا مواد مضر مانند محلول‌های پاک کننده، مواد شیمیایی صنعتی یا اجسام خارجی می‌تواند منجر به عفونت‌های چشمی شود. این مواد می‌تواند باعث التهاب، آسیب به سطح چشم و ایجاد محیطی مناسب برای عفونت شود.

بیشتر بخوانید: درمان عفونت چشم

انواع عفونت چشم

8. استفاده از لوازم آرایشی چشم با کیفیت پایین: لوازم آرایشی بی‌کیفیت یا تاریخ مصرف گذشته مانند ریمل، خط چشم یا کرم‌های دور چشم، می‌توانند باکتری یا سایر میکروارگانیسم‌ها را در خود جای دهند. استفاده از لوازم آرایشی آلوده در نزدیکی یا روی چشم‌ها می‌تواند منجر به عفونت‌هایی مانند ورم ملتحمه یا گل مژه شود.

9. آلرژی: واکنش‌های آلرژیک می‌تواند باعث عفونت‌های چشمی مانند ورم ملتحمه آلرژیک شود. هنگامی که چشم‌ها با برخی مواد حساسیت زا مانند گرده، گرد و غبار یا ب مواد شیمیایی تماس پیدا می‌کنند، سیستم ایمنی بیش از حد واکنش نشان می‌دهد و منجر به التهاب و تحریک می‌شود. این اتفاق می‌تواند محیطی ایجاد کند که در آن باکتری‌ها یا ویروس‌ها رشد کنند و باعث عفونت در چشم شوند.

10. بهداشت ضعیف لنزهای تماسی: مراقبت و بهداشت نامناسب از لنزهای تماسی می‌تواند خطر عفونت‌های چشم را افزایش دهد. تمیز  و ضد عفونی نکردن منظم لنزها، استفاده از محلول‌های تاریخ مصرف گذشته یا استفاده از لنزها برای مدت طولانی‌تر از آنچه توصیه می‌شود، می‌تواند باعث تجمع باکتری‌ها و سایر میکروارگانیسم‌ها بر روی لنزها شود و منجر به عفونت‌هایی مانند کراتیت شود.

11. شنا در آب آلوده: شنا در استخرها یا آب‌های طبیعی که به اندازه کافی کلر ندارند یا آلوده به باکتری، ویروس یا انگل هستند، می‌تواند منجر به عفونت در چشم شود. پاتوژن‌های موجود در آب می‌توانند وارد چشم شده و باعث بیماری‌هایی مانند ورم ملتحمه یا کراتیت آکانتامبا شوند.

12. عفونت‌های مقاربتی : برخی از عفونت‌های مقاربتی مانند کلامیدیا و سوزاک می‌توانند به چشم‌ها منتقل شوند. این عفونت‌ها که به عنوان ورم ملتحمه مقاربتی شناخته می شوند، می‌توانند باعث التهاب و ترشح شدید چشم شوند. ( تحریک دستی اندام تناسلی می‌تواند منجر به انتقال عفونت‌هایی مانند کلامیدیا به چشم شود. اگر فردی اندام تناسلی (آلوده به عفونت کلامیدیا) شریک زندگی خود را لمس کند و سپس به صورت مستقیم چشمان خود را لمس کند، خطر ابتلا به ورم ملتحمه را ایجاد می‌کند. اگر بعد از لمس دستگاه تناسلی همسرتان دست‌ها را نشویید و به چشمان خود دست بزنید، احتمال بروز عفونت در چشم وجود دارد.

13. بیماری‌های چشمی از قبل موجود: افرادی که سندرم خشکی چشم، بلفاریت (التهاب پلک) یا اختلال عملکرد غده میبومین دارند در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به عفونت های چشمی هستند. این شرایط می تواند مکانیسم‌های محافظتی طبیعی چشم را مختل نموده و آن را مستعد ابتلا به عفونت کند.

14. محیط های شلوغ یا غیربهداشتی: زندگی یا کار در محیط‌های شلوغ  و غیر بهداشتی می‌تواند خطر عفونت چشم را افزایش دهد.

14 علت عفونت چشم

علائم عفونت چشم

1. قرمزی چشم: قرمزی چشم یکی از علائم شایع عفونت در چشم است. این به دلیل التهاب و گشاد شدن رگ‌های خونی ملتحمه (بافت شفافی که قسمت سفید چشم و سطح داخلی پلک‌ها را می‌پوشاند) رخ می‌دهد. بسته به نوع و شدت عفونت، قرمزی می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد.

2. التهاب چشم: التهاب پاسخ معمولی بدن به عفونت است. هنگامی که چشم دچار عفونت می‌شود، بافت‌ها ملتهب شده و منجر به تورم، قرمزی و ناراحتی می‌شود. التهاب می‌تواند قسمت‌های مختلف چشم از جمله ملتحمه، قرنیه یا پلک‌ها را درگیر کند.

3. خارش و سوزش: خارش و احساس سوزش در چشم از علائم شایع عفونت چشم، به ویژه ورم ملتحمه است..

4. ترشحات چشمی: ترشح بیش از حد چشم از علائم بارز برخی عفونت‌های چشمی است. مقدار ترشحات می تواند متفاوت باشد، از ترشحات خفیف تا مقدار زیاد که می‌تواند بینایی را مختل کند یا باعث شود فرد مبتلا در باز کردن چشم‌های خود مشکل داشته باشد.

5. ریختن اشک: عفونت‌های چشمی می‌توانند تولید بیش از حد اشک را تحریک کنند که منجر به آبریزش چشم یا افزایش اشک می‌شود.

6. احساس وجود جسم خارجی در چشم: افراد مبتلا به عفونت‌های چشمی اغلب احساس وجود جسم خارجی مانند شن را در چشمان خود می‌کنند. این احساس می‌تواند به دلیل وجود ترشح یا التهاب باشد.

7. درد و سنگینی: عفونت در چشم می‌تواند باعث درد و احساس سنگینی در چشم و پلک شود. درد می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. احساس سنگینی یا فشار می‌تواند به دلیل التهاب و تورم بافت‌های چشم و همچنین افزایش تولید اشک باشد.

8. حساسیت چشم به نور: حساسیت به نور یکی از علائم رایج برخی عفونت‌های چشمی است.

بیشتر بخوانید: درمان خشکی چشم

انواع عفونت چشم

انواع عفونت چشم

ورم ملتحمه، کراتیت، اندوفتالمیت، سلولیت، گل مژه، بلفاریت و ی یووئیت از انواع عفونت‌های چشم هستند.

ورم ملتحمه

ورم ملتحمه یک عفونت چشمی شایع است که با التهاب یا عفونت ملتحمه (لایه بافت نازکی که قسمت سفید چشم و سطح داخلی پلک ها را می پوشاند) مشخص می‌شود. این بیماری می‌تواند یک یا هر دو چشم را درگیر کند. ورم ملتحمه می‌تواند در اثر عوامل باکتریایی، ویروسی یا آلرژیک ایجاد شود.

کراتیت

کراتیت، التهاب یا عفونت قرنیه، لایه بیرونی شفاف چشم است که می‌تواند باعث درد، قرمزی، تاری دید و حساسیت به نور شود.  استفاده نادرست از لنزهای تماسی، می‌تواند خطر ابتلا به کراتیت را افزایش دهد. استفاده طولانی مدت از لنزها و تمیز نکردن می‌تواند موجب ورود میکروب‌ها به قرنیه شود.

اندوفتالمیت

اندوفتالمیت یک عفونت شدید است که مایع یا بافت داخل چشم را تحت تاثیر قرار می‌دهد.  این نوع عفونت نیاز به درمان سریع دارد زیرا می‌تواند منجر به از دست دادن بینایی  شود. جراحی آب مروارید شایع ترین دلیل عفونت چشمی اندوفتالمیت است.

سلولیت

سلولیت عفونتی است که می‌تواند در پوست و چشم ایجاد شود و توسط باکتری یا قارچ ایجاد می‌گردد. سلولیت می‌تواند بر بافت‌های اطراف چشم مانند پلک‌ها یا ناحیه اطراف کاسه چشم تاثیر بگذارد و  باعث قرمزی، تورم، درد و گرما در ناحیه آسیب دیده شود.

گل مژه

گل مژه یک عفونت شایع است که در پلک ایجاد می‌شود و به طور معمول فولیکول مژه یا یکی از غدد چربی را درگیر می‌کند. این عفونت اغلب توسط باکتری ایجاد می‌شود که می‌تواند در اثر لمس چشم ها یا بینی با دست های شسته نشده ایجاد شود.

عفونت چشمی بلفاریت

بلفاریت

بلفاریت وضعیتی است که با التهاب پلک‌ها مشخص می‎شود و می‌تواند علل مختلفی از جمله عفونت باکتریایی، آلرژی، گرفتگی غدد چربی در پلک‌ها و برخی بیماری‌های پوستی داشته باشد.

یووئیت

یووئیت التهابی است که لایه میانی کره چشم شامل عنبیه، جسم مژگانی و مشیمیه است. این وضعیت می‌تواند در اثر عوامل مختلفی از جمله عفونت، اختلالات خود ایمنی یا ضربه به چشم ایجاد شود.

نتیجه‌گیری

عفونت‌ چشم می‌تواند باعث عوارض جدی در بینایی شود بنابراین تشخیص و درمان آن از اهمیت بالایی برخوردار است. در صورتی که شما علائمی مانند خارش، قرمزی، تورم، ترشحات غیرعادی، درد یا دید کم و تاری در چشمان‌تان دارید باید به متخصص چشم مراجعه کنید.در متن مقاله، توضیحات بیشتری در این خصوص بیان شده است.

دکتر رضا عرفانیان

دکتر عرفانیان، متولد ۱۳۵۰ در مشهد، دکترای عمومی و تخصص چشم پزشکی را در دانشگاه علوم پزشکی زاهدان اخذ کرد. او با اخذ مدرک فوق تخصص اکولوپلاستیک و استرابیسم، اربیت، مجرای اشکی از دانشگاه شهید بهشتی تهران، به کادر پزشکی بیمارستان فوق تخصصی چشم پزشکی نور پیوسته و در زمینه جراحی پلاستیک چشم، پتوز یا افتادگی پلک، مجاری اشکی، اربیت و استرابیسم و جراحی آب مروارید (کاتاراکت) فعالیت می‌کند.

پاسخ

هفده − هفده =

مدت زمان مطالعه ۸ دقیقه
تماس با دکتر عرفانیان