بلفارواسپاسم یا پلک زدن غیر عادی

درمان بلفارواسپاسم

 بجز مواردی که یک ضایعه مشخص در مغز پیدا میشود ( یک درصد موارد)، هیچ درمان قطعی برای بلفارواسپاسم وجود ندارد.
پزشک متخصص با توجه به میزان پیشروی بیماری در فرد یکی از این روش ها را برای کمک به بیمار برای تخفیف مشکلاتش انتخاب می کند. در ادامه به انواع این روش ها و نحوه عملکرد آن ها روی بیماری می پردازیم.
درمان دارویی: با توجه به نامشخص بودن علت بلفارواسپاسم نمی توان داروی خاصی برای این بیماری ارائه داد. اما برخی داروها هستند که برروی بیماری تاثیر دارند از جمله این دارو ها می توان به داروهای آرام بخش، ضد تشنج و ضد افسردگی اشاره کرد. البته میزان اثر بخشی این دارو ها بستگی به پیشروری بیماری دارد و نمی توان تاثیر دارو را روی فرد مبتلا پیش بینی کرد.
در حالت کلی دارو نمی تواند درمان داروی بلفارواسپاسم باشد و فقط از آن می توان به عنوان درمان نسبی و گذرا استفاده کرد. در برخی موارد حتی دیده شده است که فرد هیچ پاسخی به دارو نداده است.
به همه مبتلایان توصیه به استفاده مکرر از قطره های اشک مصنوعی طی روز و همینطور خواب و استراحت کافی در شب و طی روز می‌شود .
درمان از طریق تزریق  بوتاکس: بوتاکس نوعی داروی تزریقی است که با از کار انداختن یا به عبارتی فلج کردن عضلات تاثیر خود را می گذارد. این ماده نوعی پروتئین است که از یک باکتری به نام کلوستریدیوم بوتولینوم ساخته می شود. پایانه های عصبی وظیفه فرمان به عضلات را دارند که عملکرد اصلی بوتاکس تاثیر روی این پایانه ها و توقف آزاد شدن استیل کولین است، در نتیجه این توقف فلج شدن عضله را به همراه دارد.
بوتاکس از دو روز  بعد از تزریق تاثیر خود را شروع کرده و حدود ۳ تا ۴ماه باقی می ماند اما عواملی هستند که روی میزان ماندگاری آن تاثیر دارند. اما در مجموع بوتاکس می تواند درمانی برای بلفارواسپاسم به شمار آید و پس از تزریق سبب فلج شدن عضلاتی که باعث بسته شدن پلک ها هستند شود و از اسپاسم آن ها جلوگیری کند.
اکثر بیماران نیاز به تکرار تزریق تا مدت زمان بسیار طولانی هر سه ماه یک بار دارند.
این روش درمانی ممکن است همراه با عوارضی مانند افتادگی پلک، تاری دید یا دوبینی باشد اما این عوارض گذرا هستند و حداکثر ظرف مدت دو ماه برطرف می گردند.
درمان از طریق انجام جراحی: انجام جراحی زمانی پیشنهاد می شود که سایر درمان های گفته پاسخگو نباشند. روش جراحی به این شکل است که عضلات میکتومی ( که وظیفه ی بستن پلک را دارند) برداشته می شود. این روش معمولاً دارای اثر بخشی نسبی است اما مانند هر جراحی دیگری ممکن است عوارضی را به همراه داشته باشد. علاوه بر ان هر نوع عمل جراحی مستلزم رعایت مراقبت های بعد از آن می باشد.
سایر روش های درمانی: همان طور که در ابتدای مقاله ذکر کردیم استرس و فشار عصبی تاثیر بسزایی در بلفارواسپاسم دارند. در نتیجه تمرینات روانشناسی و حمایت موثر اطرافیان از بیمار می تواند در جلوگیری از پیشروی بیماری موثر بوده و در کنترل علائم نقش مفیدی داشته باشد.
علاوه بر آن در بسیاری از موارد به بیمار توصیه می شود تا از عینک تیره استفاده کند تا هم از تابش نور خورشید و ایجاد حملات بلفارواسپاسم جلوگیری شود و هم از دیده شدن پلک زدن غیر عادی بیمار توسط مردم جلوگیری شود.
نکته: یکی از عوامل ابتلا به بلفارواسپاسم خشکی چشم است؛ بنابراین استفاده از قطره اشک مصنوعی یا مرطوب کننده های چشم تاثیرگذار است.